In memoriam Gerda Tolk

In memoriam Gerda Tolk 3-1-1932 - 17-4-2026

Vrijdag 17 april is Gerda Tolk in alle rust gestorven in Dronrijp in tehuis de Herbergier waar ze al een aantal jaren woonde.

In 2002 ging ik werken voor COC Friesland. Vrij snel daarna hebben we een groep voor senioren opgericht. Vanaf de eerste voorzichtige pogingen om een groep te beginnen voor senioren bij het COC was Gerda een van de deelnemers. Ze was ook bekend met en bij het Anna Blaman Huis. Bij het Anna Blaman Huis kwamen toen veel "roze" vrouwen. Bij het COC kwamen veel "Roze" mannen.

In mijn poging om de groep van de grond te krijgen voor zowel mannen als vrouwen was Gerda een grote steun. Ze vond het ook een goed initiatief. De mensen uit de regenbooggroep, zoals we die toen noemden, moesten elkaar vooral steunen en niet apart van elkaar leven vond ze. Als snel hielp Gerda met van alles voor de groep die we na gezamenlijk besluit Rozee zijn gaan noemen. Huishoudelijk deed ze van alles maar ook voorbereiden van activiteiten deed ze veel. Ze riep ook veel bekenden op om eens te komen kijken.

Tijdens een van de "Roze" weken (ik geloof 2005) kreeg Gerda voor haar tomeloze inzet voor de "Roze" gemeenschap het Roze Pompeblêd uitgereikt door Homoplatform Fryslân. Ze was daarvoor al actief in de werkgroep Geloof en Homoseksualiteit en ook voor de groep "Ouders van homoseksuele kinderen" bij COC Friesland. Ze kreeg later voor al haar werk ook een Ridderorde, oftewel een lintje.

Gerda zette zich ook in voor andere activiteiten van het COC. We wilden graag lessen gaan geven in de zorg om de zorgmedewerkers in opleiding bewust te maken van het feit dat er veel ouderen zijn die niet heteroseksueel zijn of niet alleen een heteroseksueel leven hebben geleid. Ik kan wel zeggen dat het levensverhaal van Gerda een enorme indruk maakte op studenten. Vooral ook omdat ze alles mochten vragen van haar. Dat vonden ze geweldig. Tijdens die lessen hebben we veel plezier gehad.

Het grappiste dat we mee hebben gemaakt was een jong meisje van 16 of 17 jaar dat helemaal verbaasd was dat je ook nog lesbisch kon zijn als je boven de tachtig was! Daar hebben Gerda en ik die middag vreselijk om moeten lachen en ze heeft heel goed aan dat meisje uit kunnen leggen dat lesbisch zijn niet zomaar overgaat.

Gerda had een tomeloze inzet. Als ik haar belde of ze kon keek ze in haar agenda en als er ruimte was dan kon het. Altijd! Ze vond het haar taak om bij te dragen aan het welzijn van de maatschappij en dus ook aan de "Roze" achterban.

Privé zorgde ze ook voor COC Friesland. Toen ze 80 en 85 jaar werd was er groot feest. Als cadeau zamelde ze geld in voor twee goede doelen. Een daarvan was COC Friesland. Daar hebben we toen de stoelen van gekocht die we hard nodig hadden.

Naast de activiteiten voor de "Roze achterban" zette zich met harte en ziel in voor haar geloof en vooral ook voor haar gezin en familie. Haar zoon en zijn vrouw en (klein)kinderen waren alles voor haar en ook o.a. de extra kinderen die bij haar gezin hoorde via haar partner Hilda.

In 2017 bestond het COC 70 jaar en stond er een bezoek gepland door koning Willem-Alexander aan het COC in Amsterdam. Gerda en ik mochten namens COC Friesland in Amsterdam aanwezig zijn. Ze heeft daar als "senior" een mooi gesprek met de koning mogen voeren, waar ze erg van genoot.

Wij moeten afscheid nemen van een geweldige vrouw met een groot hart en een goede vriendin die veel heeft betekend voor de "Roze" (zoals zij het noemde) gemeenschap in Friesland.

Dag lieve Gerda.

Cees van Baalen